( สู่สัคค์ คคนานค์ พิมานพรหม )
....๑...เมืองแมน แดนสรวง รังสรร........ทวยเทพ เทวัญ
...เริงรื่น สำราญ สุรางค์
๒...สรวญเส แสนสัคค์ คคนางค์......อัปสร สรรพางค์
...พิลาศ พิไล เพลินแล
๓...อาภรณ์ พริ้วพรรณ พร่างแพร.....ดื่มด่ำ ดวงแด
...พิศเพลิน เกินกานท์ บรรยาย
๔...ช่อชั้น วรรณแวว แพรวพราย.....บรรเจิด เฉิดฉาย
...ฉลุฉลัก ปักเก็จ เพ็ชรมณี
๕...แว่วหวาน ขานขับ มโหรี..........พาทย์เพียง ดนตรี
...เสนาะเทพ คนธรรพ์ บรรเลง
๖...เชิญดาว อังคาร ครื้นเครง........สู่สัคค์ พักเพลง
...พ้นสัง-สารวัตร อัตตา
๗...คืนครอง พิมาน เทวา.............สุขสราญ สฤษดิ์ภา
....ภพพรหม พิสุทธ์ โสตถี...เทอญ
( ฉบัง ๑๖ . ) พระฤๅษี....ประพันธ์ ๒๗.๘.๕๕..

........รำลึก...ท่านอังคาร......กัลยาณพงษ์ ....
โดย พระฤๅษี, 27 สิงหาคม 2555 10:00
1 ความเห็นในกระทู้นี้
#1
ตอบ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 - 10:00
#2
ตอบ 3 กันยายน พ.ศ. 2555 - 21:09
อังคารคือ หลังวันจันทร์ ก่อนวันพุธ
คือคำพูด ธรรมดา ที่ว่าขาน
แต่อังคาร กัลยาณพงษ์ คือตำนาน
เทพประทาน ให้เป็นศรี กวีไทย
ต่อไปนี้ ก็ได้เพียง แต่ศึกษา
ตำนานแห่ง ท่านมหา กวีใหญ่
เกินคำขาน เกินตำนาน เกินบรรยาย
คารวะ กวีใต้ นิรันดร์กาล
ด้วยคารวะแห่งผลงาน
และการกระทำ
คือคำพูด ธรรมดา ที่ว่าขาน
แต่อังคาร กัลยาณพงษ์ คือตำนาน
เทพประทาน ให้เป็นศรี กวีไทย
ต่อไปนี้ ก็ได้เพียง แต่ศึกษา
ตำนานแห่ง ท่านมหา กวีใหญ่
เกินคำขาน เกินตำนาน เกินบรรยาย
คารวะ กวีใต้ นิรันดร์กาล
ด้วยคารวะแห่งผลงาน
และการกระทำ
อยู่เฉยๆ แล้วบอกว่าเป็นกลางทีคนอื่นทำอีกอย่าง บอกว่าเอียง