คอลัมน์ เดินดินกินข้าวแกง
โดย วิษณุ เครืองาม
มติชน 12 พฤษภาคม 2555
ผมทำงานอยู่แถวจุฬาฯ สามย่าน มานานปี ใกล้เกลือกินด่างแท้ๆ เพราะไม่เคยรู้ว่ามีร้านก๋วยเตี๋ยวราดหน้าอร่อยเลิศในประเทศไทยอยู่แค่ปลายจมูก ความอร่อยนั้นลือไปถึงฮ่องกง สิงคโปร์ และเมืองจีน
แต่ลำพังแค่เสน่ห์น้ำมือนาง (เจ๊) นั้นเรื่องหนึ่ง กิตติศัพท์ความเข้มงวดกวดขันกฎกติกามารยาทในการบริโภคเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เขาลือกันว่า 1.ไปถึงร้านนี้ต้องรีบสั่ง (จดในกระดาษ) ให้ครบทุก
ออเดอร์ ไม่ควรสั่งหลายหนเพราะจะยุ่งและต้องไปเริ่มต่อคิวใหม่ 2.นั่งรอด้วยอาการอันสงบ ช้าหน่อยแต่ห้ามเร่งเพราะจะมาตามลำดับสั่งก่อนสั่งหลัง และแม้นั่งโต๊ะเดียวสั่งพร้อมกันและเหมือนกันกี่จานก็ตาม จะมาทีละจาน เนื่องจากผัดทีละจาน 3.ถ้าห่อไปกินที่บ้านทีละมากๆ เช่น 10 ห่อ 20 ห่อ ต้องโทร.ไปจองอย่างน้อย 24 ชั่วโมง ไม่รับทำเดี๋ยวนั้น ทางที่ดีคือสั่งวันศุกร์ไปรับได้ในวันจันทร์เพราะเขาต้องเตรียมวัตถุดิบล่วงหน้า 4.ถ้ากินที่ร้านไม่รับจอง 5.ถ้าห่อไปกินบ้านจะแกะห่อขอจานกินที่ร้านไม่ได้
ความจริงกติกาอย่างนี้มีหลายร้าน ยิ่งร้านที่ขายดี ลูกค้าแน่น ฝีมือดี ไม่ค่อยง้อผู้บริโภค มักจะจัดระเบียบเช่นนี้เสมอ เช่น ร้านราดหน้าจ๊ากกี่ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิซึ่ง***บมาก เคยเห็นบางร้านปิดป้ายด้วยว่า "ห้ามคุยเสียงดัง" "กรุณาพูดโทรศัพท์มือถือนอกร้าน" แสดงว่าเจ๊หรือแป๊ะแกขวัญอ่อน แต่เห็นลูกค้าทนกันดี ก็มันอร่อยนี่นา!
เร็วๆ นี้ไปกินข้าวกับ คุณสุรินทร์
อัษฎาธร คุณสุรินทร์เป็นนักกินแต่ยังเอ่ยถึงสรรพคุณร้านราดหน้าสามย่านที่ว่านี้ให้ฟังอย่างเลอเลิศ แถมตบท้ายว่าเดิมจะสั่งมากินกันที่บริษัทสำนักงานของคุณสุรินทร์ในวันนี้แล้ว แต่เพราะไม่ได้จองล่วงหน้าจึงพลาดไป
ผมได้ยินอย่างนั้น วันหนึ่งจึงย่องไปหากินเอง ร้านที่ว่าอยู่ตรงนี้เองครับ ถ้ามาจากหัวลำโพงตามถนนพระราม 4 ซึ่งเคยเล่าแล้วว่าเป็นถนนสายแรกๆ ของไทย เพราะเริ่มแผ้วถางทางก่อคันดินทำแนวถนนตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ก่อนจะถึงสามย่านทางซ้ายมือมีซอยแยกชื่อจุฬาต่างๆ สังเกตซอยจุฬา 11 ไว้ให้ดี ปากซอยมีร้านขายศาลพระภูมิและเครื่องเซ่นไหว้จีนใหญ่โต เลี้ยวเข้าไปเลยครับ ผ่านซุ้มเก็บสตางค์จะเห็นซอยแยกซ้ายมือขวามือ ทางขวามือมีร้านโจ๊กสามย่านเปิดขายกลางคืน ติดกันเป็นร้านหัวปลาหม้อไฟอร่อยทั้งสองร้าน ฝั่งตรงข้ามร้านโจ๊กอยู่ด้านซ้ายมือเป็นซอยเล็กๆ เข้าซอยไปราว 10-20 เมตรจะเห็นร้านห้องแถวคูหาเดียวทางซ้ายมือ ป้ายชื่อหน้าร้านคือ "เล้งกี่" ร้านนี้นี่แหละครับที่ชวนกันมาตามล่าหาความจริง
วันนั้นผมไปกัน 3 คน เวลาราวเที่ยงครึ่ง นึกว่าอดกินแน่แต่ก็อุตส่าห์ได้กิน ลูกค้าในร้านมีไม่มากนัก เดินตามกติกาของร้านทุกประการ คือสั่งแล้วนั่งรออย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ราว 10 นาทีก็ได้กิน ที่ช้าหน่อยรู้แล้วว่าเป็นเพราะลูกค้าโทร.มาสั่งล่วงหน้ากันมาก โทร.08-6992-1231 และ 08-6773-4561 เดี๋ยวคนโน้นมาจอดรถมอเตอร์ไซค์วิ่งผลุบหายเข้าร้านไป 2-3 นาทีก็หิ้วถุงก๋วยเตี๋ยวออกมา 20-30 ห่อ อีกคนมาจอดรถกดแตรหน้าร้าน เด็กวิ่งเอาห่อไปส่งที่รถ 10-20 ห่อ
ร้านนี้เขาผัดก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่ราดหน้าอร่อยหาตัวจับยากจริงๆ ครับ แต่เป็นแบบสไตล์ฮ่องกง เส้นจะคั่วจนหอมควันไฟ อวลกลิ่นในปากอยู่นาน น้ำราดหน้าข้น หอม รสชาติกำลังดี ไม่เค็มเกินไปดังบางร้านที่หนักน้ำมันหอยไปหน่อย หวานโดยไม่ต้องใส่ผงชูรสมากหรืออาจไม่ใส่เลย ผักคะน้าก็กรอบกำลังดี หมูและเนื้อจะหมักข้ามคืน
ที่ขึ้นชื่อของร้านเล้งกี่คือเส้นหมี่ขาวราดหน้าเนื้อ ซึ่งสั่งกันแทบทุกคน แต่ใครชอบเส้นใหญ่จะสั่งเส้นใหญ่แทนก็ได้ ไม่กินเนื้อจะสั่งหมู กุ้งก็ได้ จานละ 40-50 บาท แต่ที่ระดับเจ้าสัวนั่งรถเบนซ์มากินคือราดหน้ากุ้งใหญ่ตัวเท่าหัวแม่มือ จานละ 270 บาท
โต๊ะข้างๆ มากัน 3 คน สั่งผัดซีอิ๊ว ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ และเส้นหมี่ผัดผักกระเฉด ผมแอบถามว่าอร่อยไหม เฮียแกยกนิ้วให้ แถมอธิบายว่ากินน้ำราดหน้าผสมแป้งมันกลัวจะอ้วน จึงต้องกินพวกแห้งๆ แต่ผมเห็นเฮียแกล่อคั่วไก่จาน ตามด้วยข้าวผัดหมูหอมฉุยอีกจาน อยากจะบอกว่าเห็นจะเอาไม่อยู่แล้วล่ะครับเฮีย!
เล้งกี่มีเมนูหลายอย่าง แต่ของดีคือราดหน้า ถ้าจะลองผัดซีอิ๊ว ข้าวผัดสารพัดชนิด เช่น กะเพรา แฮม หมู กุ้ง ไก่ คั่วไก่ ผัดผักกระเฉด ข้าวราดหน้า สุกี้ โกยซีหมี่ ผัดขี้เมา หอยจ๊อก็ได้ คนขายทำกันตามประสาพี่น้อง ลูกมือก็น้อย มิน่าจึงช้า แต่ดูเจ๊แกผัดไป 1 จาน ล้างกระทะ 1 ทีแล้วต้องรับว่าพิถีพิถันจริงๆ เจ๊เล่าว่า ปกติชอบกินราดหน้า แต่กินทีไหนก็ไม่ถูกปาก จึงตัดสินใจตั้งร้านขายเอง โดยเลือกวัตถุดิบเอง ไม่ว่าเส้น หมู เนื้อ กุ้ง ผัก กระดูกหมูเคี่ยวต้มทำน้ำซุป
เล้งกี่เปิดขายจันทร์ถึงศุกร์ วันละ 2 รอบ รอบแรก 11.30 น.-บ่ายสองโมงครึ่ง แล้วปิดร้านเตรียมเครื่องปรุง รอบสองเปิด 5 โมงเย็นถึง 2-3 ทุ่ม วันเสาร์เปิดรอบเช้ารอบเดียว รอบบ่ายไม่มีเพราะต้องไปจ่ายตลาด วันอาทิตย์ปิดทั้งวัน ลูกค้าร้านนี้มีทั้งนิสิตจุฬาฯ อาจารย์ ข้าราชการ นักธุรกิจ และคนที่มาจากไกลๆ นักธุรกิจฮ่องกงเพื่อนของเพื่อนผมยกพวกจากฮ่องกงมาทำธุรกิจเรือนล้านในไทย พอจบเรื่องธุรกิจก็รีบบอกว่าเที่ยงนี้ของดหูฉลาม เป๋าฮื้อ ขาห่านอบวุ้นเส้น เพราะจะนำพรรคพวกไปกินราดหน้าร้านเล้งกี่สไตส์ฮ่องกง ซึ่งโทร.ทางไกลมาสั่งไว้แล้ว ร้านนี้อร่อยกว่าที่ฮ่องกงเพราะหอมกว่า อร่อยกว่า
ที่สำคัญคือราคาถูกกว่า 10 เท่า
http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1336801710&grpid=01&catid=&subcatid=
ที่ขึ้นชื่อของร้านเล้งกี่คือเส้นหมี่ขาวราดหน้าเนื้อ ซึ่งสั่งกันแทบทุกคน แต่ใครชอบเส้นใหญ่จะสั่งเส้นใหญ่แทนก็ได้ ไม่กินเนื้อจะสั่งหมู กุ้งก็ได้ จานละ 40-50 บาท แต่ที่ระดับเจ้าสัวนั่งรถเบนซ์มากินคือราดหน้ากุ้งใหญ่ตัวเท่าหัวแม่มือ จานละ 270 บาท
อยากให้ปุ๊กลุ๊ก อะตอม ล่าวิญญาณฟ้องรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ปลัดกระทรวงฯรูปหล่อ และอธิบดีกรมการค้าภายในไปจับกุม ปรับ 140,000 บาท จำคุก 7 ปี
มีดร.วิษณุ เครืองามเป็นพยาน.........ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า
