ณ เช้าวันจันทร์ที่ไร้แสงแดด ลมแรง และเมฆอุ้มน้ำฝนเอาไว้มหาศาล
ผมมาที่ทำงาน เพียงเพื่อเอางานด่วนมาส่ง ซึ่งการมาที่ทำงานในสถานการณ์และบรรยากาศเช่นนี้
นำสุขมาให้ผมแบบแปลกๆ และนึกอยากใช้เวลาไปกับการนั่งกินข้าวและอ่านหนังสือพิมพ์ไปด้วย
ในโรงอาหาร โดยไม่ต้องสนใจเวลา ไม่ต้องสนใจว่าใครบ้าง ที่เดินผ่านไปผ่านมา
ผมจึงเดินไปเลือกรายการอาหารในร้านข้าวแกงร้านหนึ่ง ซึ่งมีแกงเขียวหวานเนื้อ...
ผมไม่ได้กินแกงเขียวหวานเนื้ออร่อยๆ มานานหลายเดือนแล้ว และอากาศในเช้าวันนี้ที่มีความเย็นจากฝน
ผมอยากได้อาหารที่เพิ่มความร้อนในกายอีกสักหน่อย ผมจึงเลือกแกงเขียวหวาน และเสริมด้วยหมูทอดกรอบๆ
ผมได้ฟังมาจากรายการทำอาหารทางอินเตอร์เน็ต ซึ่งเป็นรายการที่ดูบ้านๆแต่จริงใจ
และอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง(ของผม)
และยังได้ฟังจากรายการทำอาหารทางฟรีทีวีตอนเช้า จากหนุ่มไฮโซ ที่ตั้งตนเองเป็นมาเฟียทางอาหาร
(ซึ่งเลิศ-หรู และไม่อยู่บนโลกแห่งความเป็นจริงของผม)
ทั้งสองสำนัก ให้การตรงกันว่า อาหารหลายๆอย่าง ที่อร่อย เกิดจากการมีรสสัมผัสสองอย่าง
หรือ มีการเพิ่มรสสัมผัสลงไป
อย่างเช่น อาหารของผมในเช้าวันนี้...
“ข้าวราดแกงเขียวหวานเนื้อ+หมูทอด” – ดูง่ายๆ แต่เมื่อตักเข้าปากรู้สึกได้ถึงความอร่อย ความสุข และความพึงใจ
ปากผมสัมผัสได้ถึง ข้าวอุ่นๆชุ่มไปด้วยน้ำแกงเขียวหวานมันๆเค็มๆ เนื้อวัวนุ่มๆและอมน้ำแกงไว้ในตัว
และทะลักออกมาเมื่อผมกัดลงไป
หมูทอดกรอบๆที่เค็มกำลังดี แถมมีรสและกลิ่นของกระเทียมเจียว ในการตักเข้าปากแต่ละคำ
ไม่น่าเชื่อว่า ความสุข บางครั้งก็หาได้จาก บรรยากาศ ในโรงอาหารโทรมๆของที่ทำงาน
------------------------------------------------------------
จบมื้อเช้า ผมออกเดินทางไปพบคุณแม่ เพื่อไปทำธุระ
ซึ่งกว่าจะแล้วเสร็จก็ได้เวลามื้อกลางวัน
ผมตัดสินใจ ขับรถกลับมากินมื้อกลางวันแถวถนนราชพฤกษ์
ในร้านข้าวแกงขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่สะอาดสะอ้านและอาหารน่ากินทุกรายการ
ผมพบเมนูพิเศษในร้านนี้ คือ สลัดกุ้งทอด...
สลัดกุ้งทอด ในร้านข้าวแกง เวลาบ่ายที่แดดหลังฝนกำลังแสดงพลัง ได้อาหารที่ไม่ร้อน ไม่จัดจ้าน ก็คงจะดีไม่น้อย
และแล้วความสุข ความอร่อย ความพึงใจ จาก รสสัมผัส 2 แบบ ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ในแบบหวานๆมันๆกรอบๆ...
อาหารยังต้องพึ่งรสสัมผัสที่หลากหลายจึงจะเอร็ดอร่อย ชีวิตคน ก็คงเช่นเดียวกัน หวานอย่างเดียวก็คงไม่ไหว
เผ็ดร้อนเกินไปก็คงไม่เข้าที...
