ติดเบรก! รัฐบาล วิสัยทัศน์เศรษฐกิจอดีตขุนคลัง
กิตติรัตน์ ณ ระนอง
รองนายกรัฐมนตรีและ รมว.คลัง
“ในปี 2556 กำลังซื้อในประเทศจะทำงานขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้อย่างดี...”
[นายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรีและ รมว.คลัง กล่าวปาฐกถาพิเศษในหัวข้อ “ทิศทางนโยบายของรัฐบาลในการพัฒนาประเทศไทยอย่างยั่งยืน” ว่า แนวทางการบริหารประเทศของรัฐบาลไม่ใช่แค่การทำให้ตัวเลขเศรษฐกิจโดยรวมดี แต่จะมีการกระจายรายได้ไปยังสมาชิกโดยรวมให้มีความเท่าเทียมกัน มีการจ้างงานเต็มที่ เศรษฐกิจมีเสถียรภาพ และในช่วงที่เศรษฐกิจโลกมีความผันผวน กำลังซื้อน้อยลง รัฐบาลจะให้ความสำคัญกับกลจักรในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ 3 ตัว คือการเพิ่มกำลังซื้อในประเทศ เช่น นโยบายการเพิ่มค่าแรงขั้นต่ำ ซึ่งแม้จะเป็นต้นทุนที่เพิ่มขึ้นแต่ก็เป็นการเพิ่มกำลังซื้อด้วย การใช้จ่ายภาครัฐให้มีประสิทธิภาพรวดเร็ว โปร่งใส ไม่รั่วไหล ไม่ใช่แค่การเร่งรีบดำเนินการ และการลงทุนภาคเอกชน บรรยากาศโดยรวมต้องเอื้อให้เอกชนมีลงทุน ขยายกิจการ และมีความมั่นใจ ทั้งในแง่อัตราดอกเบี้ยที่ไม่สูง บรรยากาศทางการเมืองที่ดี มีเสถียรภาพ และมีกำลังซื้อในประเทศ
ทั้งนี้แต่เดิมการขยายตัวทางเศรษฐกิจของไทยอาศัยการส่งออกสูง แต่เมื่อตลาดสำคัญทั้งสหรัฐอเมริกาและยุโรปต่างมีปัญหาเศรษฐกิจ ดังนั้น จะอยู่อย่างเดิมไม่ได้ เมื่อตลาดเก่ามีปัญหาต้องหาตลาดใหม่ แม้จะมีขนาดเล็กกว่า แต่ถ้าเข้มแข็งก็จะเป็นแหล่งส่งออกได้ต่อไป ทั้งนี้ในช่วงหนึ่งทศวรรษครึ่งที่ผ่านมาหลังจากประเทศไทยเกิดวิกฤติเศรษฐกิจเมื่อปี 2540 มีการลอยตัวค่าเงินบาท ทำให้ค่าเงินบาทอ่อน ช่วยให้ประเทศไทยได้ดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัด จนมาถึงขณะนี้ประเทศไทยมีทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศมากพอสมควรเมื่อเทียบกับขนาดเศรษฐกิจ
อย่างไรก็ตาม การทำงานของรัฐบาลจะหวังให้ค่าเงินบาทอ่อนเพื่อให้การส่งออกเติบโตเป็นเลข 2 หลัก หวังการส่งออกฉุดให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) ขยายตัว 1-2% เหมือนเดิมคงไม่ได้ ซึ่งรัฐบาลได้เริ่มปรับสมดุลของประเทศมาแล้วเห็นได้จากในปี 2555 ที่ผ่านมา อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจยังอยู่ในอัตราที่ดีแม้การส่งออกจะไม่เติบโตตามเป้าหมายที่วางไว้
สำหรับในปี 2556 กำลังซื้อในประเทศจะทำงานขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้อย่างดี เชื่อมโยงกับการลงทุนภาคเอกชน และการลงทุนภาครัฐ ซึ่งการลงทุนภาครัฐจะมีการลงทุนการบริหารจัดการน้ำซึ่งควรดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2538 เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายจากอุทกภัยอย่างยับเยินในปี 2554 รวมไปถึงจะมีการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานโครงข่ายคมนาคม ที่ไม่ค่อยพบว่ามีการดำเนินการมานาน และหลายส่วนถูกมองข้ามไป เช่น การใช้ระบบรถไฟในการขนส่งสินค้าเพียง 2% ทั้งที่เป็นระบบที่ต้นทุนต่ำที่สุด ขณะเดียวกัน หนี้สาธารณะของประเทศก็ไม่สูงจนน่ากังวล
“เมื่อ 30 ปีที่แล้ว ถ้า พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ไม่เดินหน้าสร้างท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบัง โครงการอีสเทิร์นซีบอร์ด ประเทศไทยจะอยู่แค่ท่าเรือคลองเตยได้อย่างไร เช่นเดียวกัน ถ้า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ไม่ผลักดันการก่อสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทยจะอยู่กับสนามบินดอนเมืองเดียวมาได้อย่างไร”.
ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล
อดีตรองนายกรัฐมนตรีและ รมว.คลัง
“รัฐบาลชุดนี้ขาดหิริโอตตัปปะ ขาดความละอายต่อความชั่ว ไม่กลัวทำบาป...”
ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล อดีตรองนายกรัฐมนตรีและ รมว.คลัง กล่าวว่า หนี้สาธารณะของไทยเดือน ก.ย.55 อยู่ที่ 4,937,000 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วน 43.9% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) เมื่อคำนวณรวมหนี้สินที่จะเกิดจากโครงการของรัฐบาลทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วย โครงการคืนภาษีสรรพสามิตรถยนต์คันแรก หนี้คืนธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) การเพิ่มทุนให้แก่ธนาคารเฉพาะกิจของรัฐ กองทุนประกันภัยพิบัติ โครงการบริหารจัดการน้ำ การลงทุนโครงสร้างขั้นพื้นฐาน รวมทั้งการขาดดุลงบประมาณ โดยที่โครงการทั้งหมดนี้ ไม่มีค่าน้ำร้อนน้ำชา จะทำให้ในปี 2562 หนี้สาธารณะจะเพิ่มขึ้นเป็น 8,696,000 ล้านบาท หรือ 53.8% ของจีดีพี
ทั้งนี้ ยังมีหนี้สาธารณะที่เกิดจากความเสียหายจากการทำงานของรัฐบาล คือ การขาดทุนจากโครงการรับจำนำข้าว ซึ่งเมื่อรวม ผลการขาดทุนโครงการรับจำนำข้าวปี 55 และปี 56 ที่รับจำนำข้าวทั้งประเทศประมาณ 33 ล้านตัน จะทำให้ขาดทุนปีละประมาณ 210,000 ล้านบาท หนี้สาธารณะปี 2562 จะพุ่ง ไปถึง 10,296,000 ล้านบาท หรือ 63.7% ของจีดีพีประเทศไทยคงยังไม่ตาย แต่จะอ่อนแอลง และยังพอแก้ไขได้
แต่ที่น่าห่วงคือ จะมีโครงการประชานิยมอื่นๆ ตามมาอีก เพราะไม่มีใครในรัฐบาลเป็นหลักคอยดูแลวินัยทางการคลัง จึงใช้วิธีการมักง่าย คือ การแจกให้ดื้อๆ เช่น รถคันแรก ที่คิดว่าได้คะแนนเสียงแน่ สิ่งที่จะคิดขึ้นมาใหม่ก็จะมักง่ายมากขึ้น ดังนั้น เชื่อว่าหนี้สาธารณะที่คิดว่าจะขึ้นไป 63% ก็จะขึ้นเป็น 70% และ 80% ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งที่ในอดีตประเทศไทยอยู่รอดมาได้ ผ่านวิกฤติเศรษฐกิจปี 2540 มาได้ เพราะรัฐมีหนี้สินต่ำ จึงเป็นตัวค้ำยันประเทศชาติ
“รัฐบาลชุดนี้ขาดหิริโอตตัปปะ ขาดความละอายต่อความชั่ว ไม่กลัวทำบาป รู้ว่าความเสียหายจะเกิดขึ้น มีการส่งเรื่องให้ทราบถึงนายกรัฐมนตรี ก็ยังไม่รู้สึกรู้สา เป็นเรื่องน่ากลัว ไม่ค่อยเกรงใจประชาชนผู้เสียภาษี ขาดสำนึกความเป็นผู้นำประเทศที่จะดูแลประเทศให้ดีที่สุด กรณีเรื่องจำนำข้าวมีความเสียหายขนาดนี้ ใครเตือนก็ไม่ฟัง ที่น่ากลัวที่สุดคือ กรณีละครเหนือเมฆ เป็นการกล้าท้าทายความรู้สึกประชาชนมากที่สุด มีคนดูเยอะ ยังแสดงได้เลยว่า ถ้ากูไม่ให้ออกก็ไม่ได้ออก ประชาชนอยากดูแค่ไหนก็จะไม่ให้ดู ค้านความรู้สึกของประชาชนอย่างแรง อย่างนี้น่ากลัวมาก แปลว่า จากนี้ต่อไปรัฐบาลจะทำอะไรก็ได้”
ม.ร.ว.ปรีดิยาธร กล่าวว่า จากนี้ต่อไป ไม่ว่ารัฐบาลชุดไหนจะเข้ามา ประเทศไทยก็ต้องติดกับดักที่เรียกว่ากับดักประชาธิปไตย ใช้งบประมาณหาเสียงจากประชาชน โดยในการเลือกครั้งที่ผ่านมา นโยบายที่พรรคการเมืองหาเสียงใช้งบประมาณทุกตัวทั้ง ข้าว บ้าน รถยนต์ เมื่อพรรคหนึ่งใช้ได้ พรรคอื่นก็ไม่มีทางเลือก ก็ต้องใช้นโยบายประชานิยมเหมือนกัน เป็นกับดักประชาธิปไตย สร้างหนี้ประเทศเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดจะมีปัญหาทางการคลัง
สำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจไทยต่อไปในอนาคต จะต้องรู้สถานการณ์ขณะนี้ก่อนว่า ตั้งแต่ปี 2550 เป็นต้นมา เศรษฐกิจไทยเริ่มชะลอตัวลง แรงส่งทางเศรษฐกิจมีน้อยลง เนื่องจากขณะนี้สามารถผลิตสินค้าและบริการได้เกือบทุกชนิดในโลกแล้ว อีกทั้งมีข้อจำกัดเรื่องการขาดแคลนแรงงาน ส่งผลให้ต้นทุนค่าแรงสูงขึ้น พื้นที่การลงทุนโครงการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แทบทุกรัฐบาลไม่กล้าขับเคลื่อน เพราะต้องเผชิญการต่อต้านจากกลุ่มเอ็นจีโอ ดังนั้น บรรยากาศการลงทุน และเศรษฐกิจที่จะเติบโตได้ 8-10% จะไม่มีอีก เศรษฐกิจขยายตัวได้ 4-5% ก็ถือว่าโชคดีแล้ว
“ประเทศที่ไปได้เร็วและแรงต้องเป็นประเทศตัวกลางการค้า หรือเทรดดิ้งเนชั่น (Trading Nation) เหมือนที่ญี่ปุ่นทำไปนานแล้ว และเกาหลีกำลังเริ่มทำ คือ ตั้งฐานการผลิตที่อื่น แล้วใช้การผลิตมาเป็นฐานการค้าของตัวเอง ซึ่งไทยสามารถเป็นเทรดดิ้งเนชั่นได้ เพราะมี 3 ปัจจัย คือ 1.มีสินค้าชั้นนำของโลก ได้แก่ น้ำตาล อาหารทะเล ยางพารา และบรรจุภัณฑ์เมลามีน 2. ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (เออีซี) จะเป็นช่องที่สามารถค้าขายได้เพิ่มขึ้น เพราะไทยเป็นผู้นำสินค้าโภคภัณฑ์ หรือเป็นแชมเปี้ยน คอนซูมเมอร์โปรดักต์ใน 10 ประเทศอาเซียน และ 3.ภูมิศาสตร์อาเซียนมี 10 ประเทศ 6 ประเทศอยู่บนแผ่นดินใหญ่ มีไทยตั้งอยู่ที่ศูนย์กลาง”.
กรณ์ จาติกวณิช
รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีต รมว.คลัง
“มาสด้า ฮอนด้า โตโยต้า ในอนาคตเป็นของคนไทยได้ทั้งนั้น รวมทั้งถุงยางดูเร็กซ์...”
นายกรณ์ จาติกวณิช รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะอดีต รมว.คลัง กล่าวว่า การกำหนดนโยบายทางเศรษฐกิจควรจะต้องมองผลที่จะเกิดขึ้นในอีก 10-20 ปีข้างหน้า ไม่ใช่แค่มองระยะสั้นสิ้นปี 2556 หรือแค่ระยะ 2-3 ปี ซึ่งเมื่อมองในอนาคตระยะยาว ประเทศ ไทยได้เปรียบประเทศคู่แข่งอย่างมาก ทั้งความอุดมสมบูรณ์ การมีประชากรเพียงพอต่อการพัฒนา การมีจุดยุทธศาสตร์อยู่ในภูมิภาคเอเชีย และมีบุญเก่า 4 ปัจจัยคือ 1.ระบบการปกครอง กฎหมาย และโครงสร้างเศรษฐกิจ มีความพร้อมกว่าคู่แข่งอย่างเวียดนาม และพม่าที่ต้องเริ่มต้นใหม่ 2.การมีโครงสร้างพื้นฐานที่สร้างไว้ เช่น โครงการอีสเทิร์นซีบอร์ด 3.ตลาดทุนที่สะสมมากว่า 40 ปี และ 4.ความมีเสถียรภาพในการ บริหารการเงินการคลัง
ทั้งนี้ ในอนาคตถ้ามองไปอีก 20 ปีข้างหน้า ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) ของประเทศที่ขณะนี้อยู่ที่ 11 ล้านล้านบาท อีก 20 ปี คาดว่าจะอยู่ที่ 50 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นเกือบ 5 เท่า คิดจากฐานจีดีพีขยายตัวปีละ 5% และเงินเฟ้ออยู่ที่ 3% ส่วนตลาดหลักทรัพย์ คาดว่าอีก 20 ปี ดัชนีปัจจุบันที่ 1,400 จุด จะเพิ่มขึ้นทะลุ 20,000 จุดได้ คิดจากผลประกอบการเพิ่มขึ้นปีละ 15%
“จากความเชี่ยวชาญของไทยในการผลิต 20 ปีข้างหน้าจะทำให้ไทยเป็นผู้นำการผลิตสินค้า ทำไมคนไทยจะเป็นเจ้าของมิชลินไม่ได้ เมื่อผลิตยางพาราได้อันดับต้นๆของโลก มาสด้า ฮอนด้า โตโยต้า ในอนาคตเป็นของคนไทยได้ทั้งนั้น รวมทั้งถุงยางดูเร็กซ์ และการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ สิ่งที่จะตามมาคืออำนาจด้านวัฒนธรรม กีฬา และวงการบันเทิง ภาพยนตร์ไทยอาจจะได้รางวัลออสก้า เพลงไทยเป็น ที-ป๊อป ทำลาย สถิติกังนัมสไตล์ ทีมฟุตบอลไทยได้ไปบอลโลกในปี 2563 ในประเทศกาตาร์เป็นเจ้าภาพ ภายใต้ผู้จัดการทีมชื่อกิตติรัตน์ รวมไปถึงประเทศไทยได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ จากการแก้ปัญหาชายแดนใต้ และเขาพระวิหารได้สำเร็จ”
นายกรณ์กล่าวว่า เสาหลักที่จะสร้างความเข้มแข็งให้เศรษฐกิจไทยในอนาคตมี 7 เสา ประกอบด้วย นโยบายการเงินการคลังที่มีเสถียรภาพ, ตลาดเงิน, การพัฒนาการการศึกษา, การแก้ปัญหาทุจริตคอรัปชัน, การแก้ปัญหาสังคมผู้สูงอายุ, การพัฒนาตลาดทุนและการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ต้องส่งผลถึงคนไทยทุกคนอย่างเสมอภาค
สำหรับนโยบายการคลังของรัฐบาลในชุดปัจจุบันถือว่าไม่รักษาวินัยการคลัง และเดินหน้าไปสู่การทำลายระบบที่สร้างความเสียหายกับเศรษฐกิจไทยที่สร้างมาหลายสิบปี ความเสียหายเกิดขึ้นชัดเจนแต่ถูกรัฐบาลปฏิเสธ เช่นการออก พ.ร.ก.บริหารจัดการน้ำ 350,000 ล้านบาท
อ้างว่าเป็นเรื่องจำเป็นเร่งด่วนเพื่อป้องกันอุทกภัยไม่ให้เกิดขึ้น แต่ในวันศุกร์ที่ 25 ม.ค.นี้ ก็จะครบรอบ 1 ปีแล้ว ใช้เงินไปประมาณ 4,000 ล้านบาท หรือเพียง 1% กว่าเท่านั้น ทั้งที่นายกิตติรัตน์ยืนยันกับศาลรัฐธรรมนูญ และรัฐสภาว่ามีความพร้อมเดินหน้าใช้เงินได้ทันที และสิ้น มิ.ย.2556 นี้ หรืออีกประมาณ 5 เดือน จะครบกำหนดต้องใช้เงินให้หมด แล้วรัฐบาลก็คงจะกู้เงินมากองไว้หรือหาวิธีเลี่ยงกฎ– หมายต่างๆ ส่วนโครงการโครงสร้างพื้นฐานคมนาคม 2 ล้านล้านบาท ถ้าเป็นโครงการที่ดีขอให้กู้เงินทำไปตามระบบงบประมาณ ไม่ใช่การออกกฎหมายพิเศษเพื่อมาใช้เงิน แต่ขออย่าให้มีค่าน้ำร้อนน้ำชา หรือเลยไปถึงค่าแชมเปญชั้นดี
“เรื่องที่ผมผิดหวังรัฐบาลมากที่สุด คือเรื่องที่การเมืองเสนอตัวมาดูแลคนยากจน แต่นโยบายของรัฐบาลในรอบ 1 ปีครึ่งที่ผ่านมา เป็นนโยบายที่เอื้อคนที่มีเงินอยู่แล้ว ไม่ได้เอื้อให้คนไม่มีเงินให้ดีขึ้น เช่นการลดภาษีนิติบุคคลที่ผู้ประกอบการขนาดใหญ่ได้ประโยชน์”.
ธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล
อดีต รมว.คลัง
“ปัจจัยเสี่ยงอันดับหนึ่ง คือ นโยบายประชานิยม ประชาชนเสพแล้วติด...”
นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล อดีต รมว.คลัง กล่าวว่า ปัจจัยระยะสั้นที่ต้องระมัดระวังว่าจะกระทบเศรษฐกิจไทย ผลกระทบจากเงินทุนไหลเข้า เป็นผลจากมาตรการผ่อนคลายทางการเงิน (คิวอี) ของสหรัฐฯ และยังมีแนวโน้มจากญี่ปุ่นที่เตรียมใช้มาตรการคิวอีแบบปลายเปิด รวมกับปัญหาผลกระทบจากค่าแรง 300 บาท และประเทศคู่ค้าหลักของไทย ทั้งสหรัฐฯและสหภาพยุโรป (อียู) ซึ่งสิ่งที่ตามมาคือ ปัญหาเงินบาทแข็งค่าต่อเนื่อง หากจะแก้ปัญหาด้วยการเข้าซื้อเงินต่างประเทศ ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ก็จะต้องขาดทุน จึงเป็นไปได้ที่ ธปท.จะใช้วิธีลดอัตราดอกเบี้ย ซึ่งจะไปกระทบกับสินเชื่อในประเทศที่ขยายตัวสูงถึง 13-14% ต่อปีอยู่แล้ว
สำหรับระยะยาว มีปัจจัยเสี่ยงต่อเศรษฐกิจไทยที่สำคัญ 3 เรื่อง ประกอบด้วย 1.ปัญหาหนี้สาธารณะ 2.ปัญหาคอรัปชัน และ 3.การคุ้มครองข้าราชการ ซึ่งการป้องกันที่ดีที่สุดคือการตีกรอบการบริหารเศรษฐกิจให้ชัดเจน ซึ่งอาจต้องมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ หรือกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารเศรษฐกิจ โดยในเรื่องปัญหาหนี้สาธารณะ ปัจจัยเสี่ยงอันดับหนึ่ง คือ นโยบายประชานิยม ประชาชนเสพแล้วติด การเลิกหรือลดเป็นไปได้ยาก หากรัฐบาลใช้เงินกู้ หนี้สาธารณะจะเกินระดับอันตราย ซึ่งแก้ไขยาก
ทั้งนี้ การแก้ไขปัญหาประชานิยม ต้องมีกรอบ 3 เรื่อง กรอบแรก คือ ต้องกำหนดแหล่งเงินที่จะนำมาใช้ในนโยบายประชานิยมอย่าง ชัดเจนว่ามาจากแหล่งไหน โดยควรตีกรอบไม่ให้รัฐบาลใช้ประชานิยมจากการก่อหนี้สาธารณะให้ใช้เงินจากแหล่งภาษี หรือการลดค่าใช้จ่ายแทน กรอบที่ 2 การหาเสียงด้วยนโยบายประชานิยม พรรคการเมืองต้องประกาศว่า จะใช้เงินเท่าใด ประชาชนจะได้เห็นข้อดีข้อเสีย เพราะนโยบายประชานิยมไม่ใช่ของฟรี และกรอบที่ 3 ต้องสร้างกลไกให้รัฐสภามีอำนาจตรวจสอบการใช้งบประมาณของรัฐบาลให้มากขึ้น รัฐบาลจะต้องรายงานรายได้ และสัดส่วนหนี้สินต่อจีดีพีแก่รัฐสภา จากปัจจุบันที่รายงานเพียงรายจ่ายเท่านั้น เพื่อให้รัฐสภาติดตามรัฐบาลได้อย่างใกล้ชิด หากรัฐบาลไม่ทำตามกรอบ ก็ต้องมีระบบการควบคุมการใช้เงินรัฐบาล
นายธีระชัยกล่าวว่า ส่วนปัญหาการคอรัปชัน โดยเฉพาะความโปร่งใสของรัฐ ขอเสนอให้กระทรวงการคลังประเมินภาระการเงินของรัฐที่แท้จริง ทั้งจากโครงการประชานิยม และโครงการอื่นที่ดำเนินการผ่านสถาบันการเงินรัฐ และบังคับให้รัฐบาลเปิดเผยตัวเลขต่อประชาชนอย่างเป็นทางการทุกไตรมาส นอกจากนี้ จะต้องมีการเปิดเผยข้อมูลการจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐ โดยเปิดเผยข้อมูลทุกอย่างในการจัดซื้อจัดจ้างใหญ่ว่า ใครยื่นซองประมูลบ้าง ในราคาเท่าใด ใครชนะ ผลการปฏิบัติงานผู้ประมูลเป็นอย่างไร ต้องเปิดเผยในเว็บไซต์ คือในเว็บกรมบัญชีกลาง และเว็บไซต์ที่จัดซื้อจัดจ้างด้วย นอกจากนี้ต้องมีการตรวจสอบบริษัทที่ทำธุรกิจด้วย
“ปัญหาที่ 3 การคุ้มครองข้าราชการ ต้องไม่ปล่อยให้มีการวิ่งเต้นตำแหน่งจากการเมือง เพราะข้าราชการจะไม่ทัดทานหรือท้วงติง หากเห็นว่านโยบายใดมีความเสี่ยง หรือไม่กล้าให้ข้อมูลแก่หน่วยงานตรวจสอบหากเกิดความไม่ชอบมาพากล ดังนั้น การแต่งตั้งข้าราชการควรใช้รูปแบบคณะกรรมการแทนการให้ฝ่ายการเมืองตัดสินใจลำพัง”.
