ไม่นึกเลยว่ากรุงเทพฯจะต้องอพยพ
ไม่นึกเลยว่าบนทางด่วนจะกลายเป็นที่จอดรถ
ไม่นึกเลยว่าที่ตัวเองเขียน "เสียกรุงฯครั้งที่ 3" จะหมายถึงกรุงเทพฯ
ไม่นึกเลยว่า นักการเมืองสวะ จะเห็นแก่ตัว
ปกป้องพื้นที่ตัวเอง ปกป้องตลาดตัวเอง นำชาวบ้านไปพังคันดิน
ไม่นึกเลยว่า จะมีนักการเมืองไปรับปากนิคมนวนครว่าจะเปิดประตูน้ำช่วยเขา แต่ไม่เปิด!
ไม่นึกเลยว่า นิคมจะต้องสังเวยน้ำไปแล้วถึง 7 แห่ง!
ไม่นึกเลยว่า ชาติของเราจะพึ่งพาใครไม่ได้ นอกจาก "ทหาร"
ไม่นึกเลยว่า ศูนย์ปฏิการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ก็มีโอกาสถูกน้ำท่วม
ส่วนตัวผม..ออกสำรวจละแวกหมู่บ้าน
ไม่นึกเลยว่าเสาร์ - อาทิตย์นี้ คนกรุงเทพฯที่ยังไม่หนีไปไหน จะพร้อมใจทำงานอดิเรก..
"ก่อกระสอบทราย" โดยพร้อมเพรียงกัน
เห็นแล้วก็เครียด! ล่าสุดเป้นสิว..เม็ดใหญ่ที่สุดในรอบปี
ปากก็ร้อนใน ไม่มีใครหวังให้รัฐบาลช่วยแล้ว
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน
ขออนุญาติเผยแพร่นะครับ เพราะชอบใจ สื่อสารมวลชนคนหนึ่งที่ผมชื่นชม
