9 ความเห็นในกระทู้นี้

[MMMP]

หลังจากที่พบเจอกับคนที่คิดว่า ตัวเค้าคือคนกลาง
แต่กลับไม่กล้าตอบคำถามเหล่านี้

1 ถ้าพ่อแม่ ทะเลาะกัน เราในฐานะลูก ควรทำอย่างไร
2 ถ้าหมาของเรา กัดกับหมาของน้อง เราในฐานะคนกลาง ทำอย่างไร
3 ถ้าหมาของเรา กัดกับแมวของน้อง เราในฐานะคนกลาง ทำอย่างไร

คำถามเชิงสมมุติเหล่านี้ ต้องการสื่อดังนี้
กรณีพ่อแม่นั้น ผมให้ทุกท่านคิดดังว่า ทะเลาะกันอย่างไรก็คือคนในครอบครัว หรือก็คือคนไทยด้วยกัน
กรณีที่สอง พรรคการเมืองที่เราเชียร์ ทะเลาะกับคนพรรคเดี่ยวกันเอง แต่ก็คนไทยเช่นกันด้วยคำว่าพี่น้องกัน
กรณีที่สาม พรรคการเมืองที่เราเชียร์ ทะเลาะกับอีกพรรคตรงข้าม แต่ก็คนไทยเช่นกันด้วยคำว่าพี่น้องกัน

จากทั้งสามข้อนี้ ถ้าคนที่คิดว่าตนเองเป็นกลางจริงๆ น่าจะรู้ว่าเราควรทำตัวอย่างไร
ไม่ใช่เดินหนีการตอบคำถาม แต่ยังอ้างเสมอๆว่าตนเป็นกลาง
แถมลากโยงไปยังการตัดสินด้วยระบบยุติธรรมตามกระบวนการกฏหมาย ว่านั้นเรียกว่าความเป็นกลางหรือไม่

ส่วนตัวผมนั้นยอมรับว่าผมไม่กลาง
ถ้าพ่อแม่ทะเลาะกัน ใครไม้ลงมือก่อน ผมจะห้ามคนนั้น เหมือนกรณีคนไทยทะเลาะกันเอง ฝ่ายที่ลงมือก่อน ผมจะประนามฝ่ายนั้น
กรณีที่สองและสามนั้น ผมก็จะแยกมันออกจากันแบบคนละฝั่ง เพื่อที่จะอยู่กันได้อย่างสบายใจ
เช่นเดี่ยวกับที่ คนจากพรรคนี้ย้ายไปสู่อีกพรรคนึง หรือแยกข้างกันไปเลยว่า นั้นหมา นี้แมว อย่างไรก็รวมกันลำบาก(ไม่ใช่ว่าอยู่รวมกันไม่ได้ซะที่เดี่ยว)

ทุกท่านมีข้อคิดอย่างไรกับ คำถามที่ผมถาม เชิญแสดงทรรศนะตามสบายครับ

[HWD]

โดยหลักคิดก็คล้ายกันกับผมครับ ต่างตรงวิธีการ ถ้าเป็นผม ไม่ว่ากรณีใดข้างบน ผมจะหาที่มาที่ไป หาต้นเหตุ ถ้าสถานการณ์แรงอาจให้สงบชั่วคราว แต่ต้องมาคุยกันให้ได้ว่าสาเหตุคืออะไร คนลงมือก่อนหลังสำหรับผมไม่สำคัญเท่าเหตุจูงใจ และต้องหาทางนำไปสู่การคืนสู่ภาวะปกติ เช่นอาจต้องอธิบายความเพื่อให้พี่ขอโทษน้อง หรือขอร้องให้พ่อขอโทษแม่ หรือหาทางให้ปรับความเข้าใจกัน บราๆๆๆๆๆ

ผมต้องการความมั่นใจว่า เรื่องที่ไม่ควรเกิดจะไม่กลับมาเกิดซ้ำ

Edited by HWD, 4 เมษายน พ.ศ. 2555 - 13:49.

[kaidum]

ผมยังหาคนที่กลางในความคิดจริงๆไม่เจอ
ส่วนมากเจอประเภทกลางกลวง กับ กลางปาก
กลางใจยังไม่ได้สัมผัส

มันก็เลยกลายเป็นว่าต้องยึดหลัก เหตุผล คิด วิเคราะห์แยกแยะ
ต้องกลายเป็นซาหลิ่มอยู่ทุกวันนี้

[ริวมะคุง]

1 ถ้าพ่อแม่ ทะเลาะกัน เราในฐานะลูก ควรทำอย่างไร
2 ถ้าหมาของเรา กัดกับหมาของน้อง เราในฐานะคนกลาง ทำอย่างไร
3 ถ้าหมาของเรา กัดกับแมวของน้อง เราในฐานะคนกลาง ทำอย่างไร

ยืนดูเฉยๆ ยืนดูเฉยๆ ยืนดูเฉยๆ

20ล้านคนตอนนี้ที่ออกตัวว่ากลางก็ทำแบบนี้กับประเทศอยู่เหมือนกัน

แต่พอบ้านเมืองมีปัญหาก็โทษซ้ายทีขวาที แต่ไม่เคยโทษตัวเองเลย

Edited by ริวมะคุง, 4 เมษายน พ.ศ. 2555 - 14:40.

[miho]

ตอนนี้ปัญหา 1-3 มันกลายเป็นตีกันไปกัดกันมาหาจุดเริ่มต้นลำบากครับ
มีเสื้อเหลือง ก็มีเสื้อแดง ต่างคนก็ต่างแยกสีกันอยู่ คนกลางจริงๆก็คงพวกอีแอบ
รอฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ชัยก็ไปซบอกหล่ะครับ
เช่น ข้าราชการ ถามไปมันก็ตอบตามหลักการของมัน แต่ปฏิบัติจริงคนละเรื่องที่มันเคยพูด
ที่บ้านเมืองมันชอกช้ำเพราะราชการไทยนี่หละครับ ผมว่านะ
ต่อให้มีเหลือง แดง เขียว แต่ใครทำผิดกฏหมายก็จับเข้าคุกไปเป็นเยี่ยงอย่าง ก็ทำให้บ้านเมืองน่าอยู่แล้วครับ

[MMMP]

ประเด็นมันอยู่ที่ว่า คุณคิดว่า เค้าคือคนในครอบครัว(คนไทย)เหมือนกันหรือเปล่า
ถ้าคุณคิดแบบนี้ คุณจะวางตัวเป็นกลางได้ เพราะไม่สามารถเลือกข้างใดได้
ซึ่ง คนที่ชอบบอกว่าตัวเองเป็นกลางนั้น กลับไม่เคยมองแบบนี้เลย
เอาแต่กล่าวหาว่าอีกฝ่ายผิดตลอดเวลา อีกฝ่ายชมตลอดเวลา่ ทั้งๆ สองฝ่ายเป็นคนไทยเหมือนกัน
ซึ่งผมถึงยอมรับว่าผมไม่กลาง เพราะผมเกลียดแดง เหมือนที่หมาต้องกัดกับแมว ซึ่งมีน้อยคู่ที่อยู่รวมกันได้
ตราบใดที่คนที่อ้างตัวว่าเป็นกลาง ไม่สามารถตอบปัญหาข้อนี้ได้ หรือไม่คิดแม้แต่จะตอบ คนกลางนั้นก็ไม่มีอยู่จริงในบอร์ดแห่งนี้

[ทรงธรรม]

การเอนเอียงในการ ตัดสินใจ ว่าใครดีหรือร้าย ก็ขึ้นอยู่กับนิสัยใจคอเดิม ของคน ๆ นั้น ด้วยนะครับ
ถึงจะบอกว่าไม่เลือกข้าง เพราะหลัก ๆ แล้ว ก็ไม่อยากเข้าไปอยู่ในวงล้อมของปัญหา และความแตกแยก แต่การเอนเอียง จากนิสัยดั้งเดิม ก็ไม่อาจทำให้ เขายืนอยู่ตรงกลางได้แบบร้อยเปอร์เซนต์นะครับ ลองนึกภาพ คนที่ยืนอยู่บนเส้นเชือก แล้วถือไม้ทรงตัวยาว ๆ ไว้หนึ่งอัน ก็จะไพล่เอียงไปทางนั้น ทางนี้ ขึ้นอยู่กับนิสัยเดิม ๆ ของเขา
เช่น ถ้าคน ๆ หนึ่ง ไม่เคยเชื่อเรื่องของบาปกรรม หรือ นรก ว่ามีอยู่จริง การจะมองว่าคนโกงหรือไม่ ก็อาจจะมองต่างกับคนทั่วไป คือเห็นว่าถ้าไม่ผิดกฎหมายแบบจัง ๆ ก็จะถือว่าไม่ผิด เป็นเรื่องของเทคนิค ที่เขาจะหาทางเอาช่องโหว่ของกฎหมายรอดได้หรือไม่ ถ้าได้ ก็อาจมองว่าเก่งด้วยซ้ำ
หรือ ถ้ามีคนตายเกิดขึ้น คนไทยส่วนใหญ่ จะมองก่อนว่า ผู้มีอาวุธอยู่ในมือ ที่เห็น ๆ น่าจะเป็นผู้ลงมือ โดยอาศัยความน่าจะเป็น และ มองเหตุผลของการทำแบบนั้น(เกิดขึ้นแล้วใครได้ประโยชน์) เป็นเรื่องรอง ทั้ง ๆ ที่เรามักจะเห็นในหนังนักสืบมาแล้วหลายเรื่อง(ส่วนตัวชอบโคนัน) ซึ่งมักจะมองประเด็นเหตุผลของการทำมากกว่า(น้อยครั้งที่เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น จะไม่มีเหตุผลประกอบ)
ก็เลยมักจะเกิดสถานการณ์ ซับซ้อน ที่จงใจทำให้ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น(ในโคนันมีเยอะ แบบนี้) อยู่บ่อย ๆ การวางแผนโดย ผู้เชื่ยวชาญในการเล่นกับจิตใจของผู้คน โดยเฉพาะคนไทยที่มักจะเป็นพวกเห็นใจคนถูกกระทำไว้ก่อน และประมาณเฮไหนเฮกัน คือเข้ากับความเห็นคนส่วนใหญ่ไว้ก่อน ต้องพึงระวังครับ

Edited by ทรงธรรม, 4 เมษายน พ.ศ. 2555 - 14:15.

[อาวุโสโอเค]

ถูกต้องกับถูกใจผมว่าเราต้องแยกประเด็นให้ชัดเจนก่อน ทั้งสองสิ่งอาจขัดแย้งสุดขั้วก็ได้

แต่ไม่ได้หมายความว่าไปด้วยกันไม่ได้ ทุกวันนี้สังคมยังแยกแยะสิ่งนี้ไม่ออก ดังจะเห็นได้จากวาทกรรมแปลก ๆ

ซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นในยุคนี้ เช่น อำมาตย์ ไพร่ ผมอดขำไม่ได้กับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น หลายเรื่องเราทะเลาะกัน

ทั้ง ๆ ที่เป็นสิ่งเรียกร้องเดียวกัน เช่นเรื่องของแพง ฝ่ายหนึ่งบอกไม่แพง อีกฝ่ายบอกว่าแพง ทั้ง ๆ ที่ทุกคนรับรู้ได้

สัมผัสได้ แล้วหมายความว่าอะไรกัน ฉิบหายไม่ว่าขอให้ข้าชนะ แล้วมันส่งผลดีกับใคร ผมว่านั่นแหละคำตอบของ

คำว่าคนกลางที่ไม่กลาง

[ทรงธรรม]

ผมขอเสริม นิดนึงให้คนกลาง เรื่องการมองคนนะครับ เผื่อจะมีคนกลางเข้ามาอ่าน
การจะเป็นคนกลางได้จริง ต้องมีความสามารถในการมองคนให้ออกนะครับ ผมฝากประโยคของ เจ.เค โรลริ่ง ที่ผมอ่านเจอจากแฮรี่ พอตเตอร์ จำได้ว่าเป็นคำพูดของ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ ที่พูดว่า "คนจะดีหรือไม่ อย่าดูที่การกระทำของเขา ต่อคนที่สูงกว่า จงมองที่การกระทำของเขา ต่อคนที่ต่ำกว่า"
ให้พิจารณาการกระทำของทักษิณ ต่อ 1.ระดับแกนนำพรรคเพื่อไทย 2.ระดับแกนนำ เสื้อแดง 3.เสื้อแดง สายทักษิณ 4.เสื้อแดง สายคอม
เปรียบเทียบกันครับ อันนี้ผมคิดว่าลำดับตามความสำคัญแล้ว ดูเฉพาะ คนที่อยู่ในคุกก็ได้ ว่าอยู่ในกลุ่มไหนบ้าง

[MMMP]

และแล้วคนที่อ้างตัวเสมอว่ากลางก็ยังหนีหายไปจากคำถามนี้เช่นเดิม