แมร่-ง ฟลุ๊ค จะจัดการกับไอ้บลอกเก้อตัวเห้นี้ยังไงครับ คาดว่าไอ้พวกจับเเพะชนแกะน่าจะยังมีอีกเยอะ
#1
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 11:02
จนมาเจอบลอกอุบาทว์อันนี้....
http://sanamluang200...11/07/1605.html
เนื้อหาอัปปรีย์ สีกะบาลมาก ภาพประกอบมั่ว ไม่สมเหตุผล
จับเเพะ ชนแกะชิบหาย ใครช่วยทีครับ ....ช่วยเเจ้ง เวบหมิ่นให้ผมด้วยครับ
#2
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 11:41
#3
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 11:43
[color=#0000ff;][font="Tahoma, sans-serif;"]เราจะรู้.....รสชาติของความสุข[/color][font="Tahoma, sans-serif;"]ก็ต่อเมื่อ เราผ่านความทุกข์มาก่อน[/font][/font]
#4
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 11:44
[color=#0000ff;][font="Tahoma, sans-serif;"]เราจะรู้.....รสชาติของความสุข[/color][font="Tahoma, sans-serif;"]ก็ต่อเมื่อ เราผ่านความทุกข์มาก่อน[/font][/font]
#5
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 11:49
บ้านผมอยู่พื้นที่สีชมพู สมัยก่อนข่าวลือแบบนี้มีเยอะครับ จะเอาแบบไหน แนวไหนมีหมดครับ
ถ้าไอ้หงอกมันอยากได้ข่าวลือแบบไหนก็คงเลือกเอาไปแต่งเรื่องได้เลยละครับ
#6
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 12:47
#7
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 12:59
ถ้าเจอตัวผมไม่แค่ต่อยมันแน่นอน (แต่ผมคิดว่าบทความนี้ไม่ใช้ สมสัต เจียม เพราะ...)
ซึ่งสมศักดิ์ เจียมธีรสกุลนำมาอภิปรายในแง่ที่ว่า อาจจะมีความเป็นไปได้ที่ในหลวงอานันท์ยิงพระองค์เองโดยอุบัติเหตุ ซึ่งหลักฐานของท่านชิ้น หรือ หม่อมเจ้าศุภวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัฒน์ ผู้เป็นพี่ชายต่างมารดาของพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระราชินีในรัชกาลที่ 7 หรือถือเป็นคนรุ่นเดียวกับนายปรีดี เพราะเกิดปีเดียวกัน ในหนังสือ “ลูก-หลาน-เหลน” ของท่านพิมพ์ให้เนื่องในโอกาส 1 ศตวรรษของวันเกิด โดยรวบรวมเอางานเขียนของ “ท่านชิ้น” ในโอกาสต่าง ๆ ไว้ที่น่าสนใจที่สุด คือ งานเขียนที่เรียกว่า “จดหมายร้อยหน้า” คือ บันทึกที่ “ท่านชิ้น” เขียนส่งถึงในหลวงองค์ปัจจุบัน (รัชกาลที่ 9 ) เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2490 คือ เพียง 12 เดือนภายหลังกรณีสวรรคต (วันที่ตามจดหมายปะหน้า แต่ “ท่านชิ้น” กล่าวว่าบันทึกใช้เวลาเขียน “นานมาก”) ต้นฉบับซึ่งเป็นภาษาอังกฤษมีความยาวกว่า 100 หน้า ทายาท “ท่านชิ้น” นำมาตีพิมพ์โดยไม่แปล มีความยาวกว่า 60 หน้า ในหนังสือ http://goo.gl/CEPfe
แต่ผมไม่เชื่อไอ้สมสัตนะ ทฤษฎีมันเพ้อเจ้อเกินไป
เพียงแต่ไอ้สนามหลวงเป็นใครนั้น ยากที่จะจับมันจริงๆ
#8
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 13:07
แล้วถามจริงๆเหอะ ถ้าเจ้าของ Blog คือ อะตอมจริง พ่อไปทำอะไรให้คุณหรอ ท่านเวนคืนที่ดินบ้านคุณหรอ ทำให้บ้านคุณเดือดร้อนใช่ไหม ไม่มีเงินใช้หรือ
ลองถามคุณดูว่า...คุณไม่ชอบพ่อเพราะอะไร
[color=#000080;]เมื่อมั่งมี...มากมาย...มิตรหมายมอง[/color][color=#800000;] เมื่อหม่นหมอง...มิตรมอง...เหมือนหมูหมา[/color][color=#800080;]เมื่อไม่มี...หมดมิตร...มุ่งมองมา[/color][color=#ff0000;]เมื่อมอดม้วย...แม้หมูหมา...ไม่มามอง[/color]
#9
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 13:40
เนื่องจากมีข้อมูลเท็จมากมายและมีเจตนาก่อให้เกิดความสับสน และเป็นบทความที่เต็มไปด้วยอคติ
หลายข้อความที่กล่าวมาแบบลอย ๆ
#10
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 16:43
#11
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 17:09
#12
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 17:14
#13
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 17:54
ลอง search ด้วยประโยคที่อยู่ในบทความนั้นจะเจอกลุ่มคนเหล่านี้อีกเยอะมาก แล้วไปแต่งเรื่องกันให้เหมือนนิยายเข้าไปทุกที
มันจะทำให้เราคิดก่อนพูดได้ดีขึ้น เมื่อเชื่อว่าคำพูดที่ออกไปเหล่านั้นคือคำที่เราจะได้ยินเองในอนาคต
และถ้าเราจะทำดีได้มากขึ้น เมื่อเชื่อว่าเราจะได้เจอสิ่งดีๆในอนาคต
แม้ว่าวันนี้เราจะยังไม่เห็นว่ามันดีอย่างไรแต่อย่างน้อยทำให้เราผ่านวันนี้ไปได้อย่างราบรื่น
#14
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 18:07
ณ.เวลานี้ผมก็ยังเข้าไปดูเว็บนั้นได้นะครับ
#15
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 18:19
#16
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 18:48
มั่วข้อมูลโครตๆ มั่วขนาดก้าวล่วงไปถึงสมเด็จย่า ก้าวล่วงมั่วข้อมูลไปถึงพระเจ้าอยู่หัว ทั้งที่ตอนนั้นพระองค์ยังเล็กอยู่มาก
ถ้าเจอตัวผมไม่แค่ต่อยมันแน่นอน (แต่ผมคิดว่าบทความนี้ไม่ใช้ สมสัต เจียม เพราะ...)ซึ่งสมศักดิ์ เจียมธีรสกุลนำมาอภิปรายในแง่ที่ว่า อาจจะมีความเป็นไปได้ที่ในหลวงอานันท์ยิงพระองค์เองโดยอุบัติเหตุ ซึ่งหลักฐานของท่านชิ้น หรือ หม่อมเจ้าศุภวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัฒน์ ผู้เป็นพี่ชายต่างมารดาของพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระราชินีในรัชกาลที่ 7 หรือถือเป็นคนรุ่นเดียวกับนายปรีดี เพราะเกิดปีเดียวกัน ในหนังสือ “ลูก-หลาน-เหลน” ของท่านพิมพ์ให้เนื่องในโอกาส 1 ศตวรรษของวันเกิด โดยรวบรวมเอางานเขียนของ “ท่านชิ้น” ในโอกาสต่าง ๆ ไว้ที่น่าสนใจที่สุด คือ งานเขียนที่เรียกว่า “จดหมายร้อยหน้า” คือ บันทึกที่ “ท่านชิ้น” เขียนส่งถึงในหลวงองค์ปัจจุบัน (รัชกาลที่ 9 ) เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2490 คือ เพียง 12 เดือนภายหลังกรณีสวรรคต (วันที่ตามจดหมายปะหน้า แต่ “ท่านชิ้น” กล่าวว่าบันทึกใช้เวลาเขียน “นานมาก”) ต้นฉบับซึ่งเป็นภาษาอังกฤษมีความยาวกว่า 100 หน้า ทายาท “ท่านชิ้น” นำมาตีพิมพ์โดยไม่แปล มีความยาวกว่า 60 หน้า ในหนังสือ http://goo.gl/CEPfe
แต่ผมไม่เชื่อไอ้สมสัตนะ ทฤษฎีมันเพ้อเจ้อเกินไป
เพียงแต่ไอ้สนามหลวงเป็นใครนั้น ยากที่จะจับมันจริงๆ
ข้อมูลที่แท้จริงนั้น มีการเล่าขานกันต่อๆมา ไม่ตรงกับไอ้หงอกหรือเว็บหมิ่นนั้นหรอกครับ
ลองพิจารณาด้วยความเป็นจริงแล้ว หญิงหม้ายและบุตรทั้งสอง เมื่อขาดหัวเรือไป ย่อมต้องรักกันแน่นแฟ้นมากขึ้น
เช่นเดียวกับชีวิตของพระราชชนนีและสองมกุฎราชกุมาร ที่ถูกชุบเลี่ยงให้เติบโตมาด้วยกัน รักและสามัคคีกัน
ไม่มีทางเป็นไปได้แบบเว็บหมิ่นนั้นหรอกครับ
#17
ตอบ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 - 19:04
ผู้ใช้ 1 ท่านกำลังอ่านกระทู้นี้
สมาชิก 0 ท่าน, ผู้เยี่ยมชมทั่วไป 1 ท่าน และไม่เปิดเผยตัวตน 0 ท่าน










