" เมื่อประมาณกลางเดือน พ.ค.2554 ข้าพเจ้าได้รับแจ้งทางโทรศัพท์จาก น.พ.วรงค์ เดชกิจวิกรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ประสงค์ขอรับการสนับสนุนถุงยังชีพจากผู้ว่าฯ จำนวน 500 ถุง จึงได้เรียนไปว่าขณะนี้ถุงยังชีพของจังหวัดหมดแล้ว ไม่มีสนับสนุน ซึ่งน.พ.วรงค์ได้แจ้งยืนยันให้ทราบว่ายังมีถุงยังชีพอยู่ที่สำนักงานพลังงาน จ.พิษณุโลก อีกจำนวน 500 ถุง ซึ่งขณะนั้นข้าพเจ้าไม่ทราบข้อเท็จจริงว่ายังมีถุงยังชีพเหลืออยู่และมาจากแหล่งใด แต่เมื่อตรวจสอบกับพลังงาน จ.พิษณุโลก จึงได้ทราบว่ามีอยู่จริง และขณะที่ตรวจสอบนั้นยังไม่ทราบจำนวนที่เหลืออยู่
ซึ่งในสถานการณ์ขณะนั้นข้าพเจ้ามีความรู้สึกอึดอัดและกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง หากจะปฏิเสธการสนับสนุนดังกล่าวก็เห็นว่าผู้ที่ขอร้องมาคือสมาชิกสภาผู้แทนฯ ต้องการที่จะนำไปช่วยเหลือราษฎรและอาจถูกตำหนิได้ว่าไม่ให้ความสนใจดูแลประชาชน เป็นเสมือนสถานการณ์บังคับให้ข้าพเจ้าต้องอนุญาตให้ไปตามจำนวนเท่าที่สำนักงานพลังงาน จ.พิษณุโลก มีอยู่ "
- สำหรับผมขออนุญาตออกความเห็นว่าทุเรศสิ้นดีครับ ท่านประจานตัวเองได้อย่างน่าสมเพช ในเนื้อความหนังสือชี้แจงท่านก็ยอมรับออกมาเองว่าคุณหมอวิกรมท่านขอ " สนับสนุน " หาใช่ไป " บังคับ " ท่านผู้ว่า และต่อมา ท่านผู้ว่าก็ " คิดเอาเองว่าจะถุกตำหนิ หากไม่ให้ถุงยังชีพไป " นี่แสดงให้เห็นถึงความบกพร่องของท่าน ที่ต้องหงอต่อนักการเมือง หากท่านเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดที่ดูแลทุกข์สุขของชาวบ้านจริงๆ เป็นนักปกครองจริงๆ ท่านไม่ต้องคิดมาก ใครจะแจกถุงก็เหมือนกัน แต่นี้มาทึกทักเอาเองว่าเขาจะตำหนิ แล้วก็ให้เขาไป ทีนี้พอไอ รมต.พลังงาน โวยในสภา ก็ต้องรีบแจ้นทำหนังสือชี้แจง เรียกร้องให้สงสาร ถุ้ย ท่านทำตัวไม่สมเป็นนักปกครองเลยครับ เดิน " กอกะดุม " ตามหลังนักการเมือง น่าสมเพช ชาวพิษณุโลกที่ได้ท่านมาเป็นผู้ว่า ความเด็ดเดี่ยว ความเป็นผู้นำไปไหนหมดครับ ย้ำนะครับ ท่านประจานตัว เพราะ ท่านยอมแล้วว่า คุณหมอวรงค์ ท่านขอรับการสนับสนัน ท่านไม่ได้บังคับขู่เข็ญหรือเบียดบังมา เหมือน ไอ รมต.พลังงานบอก สรุปคือ ท่านฉีกหน้า ไอ รมต.พลังงาน
